कला/साहित्य

सेडोका कविता


  • १,
    सर्लक्क आटेँ
    गन्तव्य पूरा गर्न
    दौडिएछ समय ।
    व्यर्थको दु:ख ।
    सपना चुम्नलाई
    घिसारेको जीवन ।
    २,
    अल्लारे मन
    चोखो माया लिएर
    पर्खिबसेँ अल्झेर ।
    विश्वास गर्दा
    धोका थुप्रिएर
    नाङ्गो बनेको मन ।

    कालो समय
    आफैँलाई जलाई
    उज्यालो छरिएको ।
    क्षणिक खुसी
    पीडाको वेदनाले
    छिया परेको मुटु ।
    ४,
    चिसो सिरेटो
    खोजेको निदाउन
    तर्सेको सपनाले ।
    टोलायो आँखा
    मनमा कुरा खेल्दा
    निद्रा भागेको रात ।
    ५,
    संयोग बन्यो
    तिम्रो मेरो मिलन
    साइनो फुटेको सिसा ।
    विगत सम्झेँ
    भक्कानिँदै रोएको
    आँसु बन्यो मित्रता ।
    ६,
    नतोड आफैँ
    जोडेको विश्वास्मा
    भुसको आगो बाल्दै ।
    मिलेर बस्दा
    बाँचेको जीवनमा
    खुसियाली फैलेको ।
    ७,
    बुढ्यौली मन
    डाँडामथिको घाम
    दिन गन्दै बसेको ।
    खुसी मनले
    आनन्द लुट्दै हिँड्दा
    दौडिएको समय ।
    ८,
    माया पराइ
    विवाहको मण्डप
    फर्किएँ रित्तो हात ।
    खल्लो मनमा
    भुइँचालो बनेर
    होस गुमेको आँखा ।
    ९,
    नसामा मस्त
    जीवन नबुझ्दामा
    गल्ति नै अभिशाप ।
    कुलत छाडौँ
    खुसी अँगाल्दै जिऔँ
    दुई दिने जिन्दगी ।

 प्रतिक्रिया

तपाईको इ-मेल ठेगाना प्रकाशित हुँदैन। आवश्यक क्षेत्रहरू चिनो लगाइएका छन् *